NORTHBOUND
Kleine Zweedse vissershaven met rode houten huisjes en steigers langs een kalme inham in de archipel.

10 juli 2026

Tjust skärgård — vroeg op het water voor vuurtoren en vogels

Voor zonsopgang de boot in, voor een ochtend die je niet vergeet.

← All stories

Tjust skärgård — vroeg op het water voor vuurtoren, vogels en een tijdloos vissersdorp

De wekker ging om vier uur 's ochtends. Buiten was het al licht — je bent in Zweden, in juni, op een breedtegraad waar de zon nauwelijks de moeite neemt om écht onder te gaan. Ik had de dagen ervoor de weersapp constant in de gaten gehouden: weinig wind, de juiste windrichting, een opgaande zon zonder te veel bewolking. Die combinatie was er nu eindelijk. Ik stapte in de boot, startte de motor en voer de baai van Loftahammar uit, het open water van de Tjust skärgård op.

Wat volgde was een van de mooiste vaartochten die ik ooit heb gemaakt. Het water lag er glad bij, de rotsen gleden stil langs me heen en de lucht had die zachte, goudkleurige gloed die je alleen krijgt in de vroege ochtend op hoge breedtegraad. Ik had twee bestemmingen: het rotseilandje Storkläppen met zijn oude vuurtoren, en daarna het vissersdorp Stora Grindö — het plaatje dat ik al in mijn hoofd had voordat ik ook maar één foto had gemaakt.

Over Tjust skärgård — wat is dit gebied?

De Tjust skärgård — ook wel de Västervik archipel genoemd — is de scherenkust rondom Västervik in de provincie Småland, aan de zuidoostkust van Zweden. Het noordelijke deel — het Norra Tjust skärgård naturreservat — is een beschermd natuurgebied van 2.387 hectare met meer dan 200 eilanden, scheren en kliffen. Het reservaat strekt zich uit van Stora Grindö in het noorden tot Hasselö en Sladö in het zuiden, en is uitsluitend bereikbaar over water. Reguliere bootverbindingen zijn er niet; je komt hier met eigen boot, boottaxi of kajak.

Het is een gebied van kale granieten rotsen, smalle sunden, ondiepe vaarwegen en verrassend veel vogelleven. Precies de combinatie die het voor fotografen zo interessant maakt — en tegelijk vraagt om voorzichtigheid op het water.

  • Ligging: Norra Tjust skärgård, Västerviks kommun, Kalmar län, Zweden

  • Reservaatoppervlak: 2.387 hectare (beschermd sinds 2009)

  • Bereikbaarheid: uitsluitend over water — eigen boot, kajak of boottaxi

  • Beste seizoen: mei t/m september; vroege ochtenden in juni voor fotografie

  • Toegangsprijs: gratis; reservaat is vrij toegankelijk buiten broedseizoensbeperkingen

  • Broedseizoen: 1 april – 31 juli: op gemarkeerde eilanden en scheren minimaal 100 meter afstand houden (conform reservaatregels Länsstyrelsen Kalmar)

Hoe kom je bij Tjust skärgård?

Met de auto — vanuit Nederland

Loftahammar is het meest logische vertrekpunt voor een bezoek aan het noordelijke deel van de archipel. Het dorp ligt op 45 kilometer van Västervik. Rijden vanuit Nederland is goed te doen in twee dagen, met een tussenstop onderweg.

  • Vanuit Amsterdam: ca. 1.298 km via Malmö en de E22 richting Västervik — reken op ongeveer 13–15 uur rijden exclusief pauzes en de Øresund-brug

  • Vanuit Rotterdam: ca. 1.350 km via Hamburg en Malmö — vergelijkbare rijduur, ca. 14–15 uur

  • Vanuit Utrecht: ca. 1.260 km via de A12, Hamburg en Malmö — ca. 13–14 uur

Vanuit Malmö rij je via de E22 noordwaarts richting Västervik (ca. 215 km, circa 2,5 uur). Loftahammar bereik je daarna via de provincieweg ten oosten van Västervik — de laatste kilometers slingeren door een prachtig landschap van rotsen en naaldwoud.

Met het openbaar vervoer

Västervik heeft een treinstation, bereikbaar vanuit Stockholm (ca. 3 uur) of Linköping (ca. 1,5 uur). Vanaf Västervik is Loftahammar met de bus bereikbaar (lijn 25, ca. 45 minuten), maar de dienstregeling is beperkt. Voor een verblijf in de archipel is eigen vervoer of de combinatie trein + gehuurde boot eigenlijk onmisbaar.

Parkeren in Loftahammar

Bij de haven van Loftahammar is gratis parkeergelegenheid. Ruimte is beperkt in het hoogseizoen — wees er vroeg bij op zomerse weekenden, want de parkeerplaats loopt vol.

Storkläppen — een vuurtoren op een kale klip

Verweerde ijzeren vuurtoren op Storkläppen met rode houten bijgebouwen en wilde bloemen op de granieten rots

De vuurtoren van Storkläppen in vroeg ochtendlicht, omgeven door wilde kustbloemen en cirkelen van meeuwen.

Storkläppen is een klein rotseiland in het havsband — de buitenste gordel van de archipel, waar de zee open en breed wordt. Het ligt ongeveer acht zeemijl noordoost van Västervik en recht ten oosten van Källvik. Er is geen begroeiing van betekenis, geen zoet water, en bij zware storm slaat de zee over vrijwel de hele klip. Precies de soort plek die je op de kaart ziet en meteen wil bezoeken.

Hoe verder ik van Loftahammar wegvoer, hoe meer er van de beschutte binnenwateren niets meer over was. De deining nam toe — waarschijnlijk nog nawerking van de wind die de dag ervoor had geraasd — maar het was beheersbaar. Wel moest ik scherp navigeren. De vaarwateren in de Norra Tjust skärgård zijn ondiep en vol rotsen die amper boven de waterlijn uitsteken. Een GPS en dieptemeter zijn hier geen luxe maar een harde noodzaak. Wij hadden de boot al een paar dagen, dus enige routine was er, maar ook dan vraagt dit water om aandacht.

Verweerde metalen vuurtoren van Storkläppen gezien vanaf de rotsen, met de open zee op de achtergrond en rode houten bijgebouwen aan weerszijden

De vuurtoren van Storkläppen met de open zee erachter — een symmetrische compositie vanuit een laag standpunt op de rotsen.

De ingang van de lagune op Storkläppen is smal. Bij rustig weer gaat het prima, maar ik kan me goed voorstellen dat het met meer wind een heel ander verhaal is. Zodra je binnen bent, is het echter een wereld van verschil: de lagune is goed beschut en aanleggen is eenvoudig. Het eiland telt officieel als een van de naturhamnar in het reservaat.

Het was er ademloos stil toen ik aankwam — op het geluid van vogels na. Want Storkläppen lag in juni letterlijk bezaaid met nesten. Overal tussen de rotsspleten: eieren, kuikens, ouders die op wacht stonden. We liepen voorzichtig, keken goed waar we onze voeten neerzetten en hielden ons bezoek kort. Dat is ook de juiste aanpak: het eiland is geen picknickplek, maar een broedgebied dat je bezoekt met respect en dan weer vertrekt.

Twee donzige meeuwen­kuikens in een rotsspleet naast wilde paarse bloemen, met kleine visjes als voer

Twee kuikens in een spleet tussen de rotsen van Storkläppen, in juni, met verse vis van een ouder naast hen.

Drie gevlekte vogeleieren in een grondnest van droog gras tussen rotsen en wilde madeliefjes op Storkläppen

Een grondnest met drie eieren verstopt tussen rotsen en madeliefjes — overal op Storkläppen lag het eiland vol met broedsels in juni.

Geschiedenis van Storkläppen

Storkläppen heeft een gelaagde vuurtoren­geschiedenis die je afleest aan het materiaal van de toren zelf: verweerd ijzer, korstmos, roest in alle tinten oranje en grijs.

In de jaren 1860 stond hier al een stenen kummel als zeemerk. In 1875 werd dat aangevuld met een houten båk — overgebracht van Svenska Högarna. De eerste echte vuurtoren volgde in 1890: een achthoekige ijzeren toren, verplaatst vanaf Västergarns utholme op Gotland, compleet met wachterswoning en gereedschapsschuur. Het jaar erop sloeg de beruchte kläppstormen toe: de toren werd verwoest en de huizen werden letterlijk losgerukt. De gerepareerde ijzeren toren verhuisde daarna naar Arkö; nieuwe woonhuizen kwamen op het beschutte noordelijke deel van het eiland. In 1894 werd de houten båk omgebouwd tot lichtdrager met een petroleumlamp.

In 1931 kreeg Storkläppen een Dalén-licht. In 1965 werd de vuurtoren geautomatiseerd en onbemand. Sindsdien is hij verder verduurzaamd: windkracht in 1985, en tegenwoordig draait hij op zonnepanelen met een lamp van 20 watt. Het woonhuis op het eiland is particulier bezit.

Stora Grindö — een vissersdorp dat de tijd lijkt te hebben stilgezet

Na Storkläppen voer ik door richting Stora Grindö. Dit was de eigenlijke fotodoelstelling van de dag: een typisch Zweeds beeld — rode vissershuisjes spiegelend in het water. Dat beeld had ik in mijn hoofd, en Stora Grindö is precies de plek waar het werkelijkheid wordt.

Het eiland ligt recht ten oosten van Loftahammar, ongeveer vijf kilometer van de vaste wal. Toen ik de kleine haven invoer, was het alsof ik een oude film binnenvoer. De bootschuren en stugor staan dicht op elkaar langs de rotsachtige oever, allemaal in het diepe roodbruin van Falurood — de traditionele Zweedse houtverf die je hier al eeuwen ziet. Het enige dat je herinnert aan de 21e eeuw is de kleine moderne boot in de haven.

Kleine haven van Stora Grindö met rode houten huisjes en houten steigers langs een kalme inham in de Zweedse archipel

De haven van Stora Grindö vanuit een licht verhoogd standpunt — bootschuren en stugor dicht op elkaar langs de rotsachtige oever.

Rode houten huizen van Stora Grindö langs een steiger met een perfecte spiegelende weerspiegeling in het spiegelgladde water

De perfecte reflectie waarvoor ik vroeg was opgestaan — spiegelglad water en Falurood in de vroege ochtend op Stora Grindö.

Rij rode Zweedse houten huisjes aan de waterrand van Stora Grindö, omgeven door naaldbos en weerspiegeld in het donkere water

Stora Grindö gezien vanaf het water — het dorpje als een smalle band van rood tussen groen bos en donker water.

Geschiedenis van Stora Grindö

Stora Grindö is een eiland van circa 19 hectare in het noordelijke deel van het Norra Tjust skärgård naturreservat. Er was hier al in de middeleeuwen een fiskeläge — een vissersplaats — en in 1562 stond er een boerderij. In 1779 telde het eiland drie huishoudens. Tot 1900/1901 viel Stora Grindö onder Hornsbergs slott, waarna de vier boeren het eiland vrijkochten: elke boerderij betaalde 500 kronen. Landbouw werd hier bedreven tot 1960. De visserij — later vooral op paling en bot — is geleidelijk afgenomen. In 2012 was er nog één vaste bewoner.

Tegenwoordig is het dorp een goed bewaard fiskeläge waar op beperkte schaal nog traditionele beroepsvisserij wordt bedreven, aangevuld met zalmkweek en een rokerij. De bootschuren en huisjes staan er nog precies zoals ze altijd hebben gestaan — beschermd, maar niet gemusealiseerd.

Laxboa — vers van het water

Het rode havengebouwtje van Axboa op de steiger bij Stora Grindö, met een afgemeerde motorboot op de voorgrond

Het havengebouwtje op de steiger van Stora Grindö — het rode hout en de witte kozijnen zijn kenmerkend voor het hele dorp.

In een van de rode huisjes op Stora Grindö vind je Laxboa — een familiebedrijf met een eigen zalm­rokerij, een kleine viswinkel en een restaurant dat 's zomers een skärgårdsbuffet serveert. Vers gerookte zalm van eigen kweek, vis die je mee kunt nemen op een picknick tussen de rotsen, of een maaltijd met zicht op het water. Laxboa is 's zomers open, globaal van mei tot oktober — bel of check hun website voor actuele tijden, want ze draaien op een klein team (telefoonnummer: 0708-670 675, website: laxboa.com).

Ik had die ochtend geen tijd voor een uitgebreide lunch — het licht was goed en ik wilde fotograferen — maar als je hier op een rustige zomermiddag aankomt, is een halt bij Laxboa geen optie maar een verplichting.

Een boot huren bij Sweeds

De archipel is uitsluitend over water bereikbaar, en dat betekent dat je een boot nodig hebt. Wij huurden bij Sweeds in Loftahammar (receptieadres: Bjursundsvägen 65, Loftahammar; website: sweeds.com). Ze verhuren motorboten voor vier tot zeven personen, inclusief zwemvesten en GPS. Een vaarlicentie is niet vereist voor de boten met 15 pk en 20 pk. Prijzen starten vanaf SEK 1.000 voor een halve dag (gecontroleerd juni 2025 via sweeds.com).

Een paar praktische punten over het huren en varen hier:

  • Boek ruim van tevoren, zeker in het hoogseizoen (juli–augustus)

  • Een GPS en dieptemeter zijn inbegrepen — gebruik ze ook echt, de vaarwateren zijn ondiep en vol met nauwelijks zichtbare rotsen

  • Als je vroeg op het water wilt, bespreek dat dan van tevoren met Sweeds

  • Doe een paar verkenningstochten voordat je de buitenste archipel opgaat — ervaring met de boot scheelt enorm als je 's morgens vroeg de open zee op gaat

  • Houd weersverwachtingen goed in de gaten: de buitenste eilanden zoals Storkläppen liggen bloot aan de volle wind

Fotograferen in Tjust skärgård

Verweerde vuurtoren van Storkläppen op een kaal rotseiland met rode bijgebouwen en korstmos begroeide rotsplaten met kleine waterpoeltjes op de voorgrond

Waterpoeltjes in de rotsplaten van Storkläppen reflecteren de lucht — een voorgrond-element dat de compositie verdiept.

Storkläppen fotograferen

De vuurtoren is de hoofdattractie, en composities zijn er in overvloed. Een paar concrete tips:

  • Beste licht: vroege ochtend in de zomer — het gouden zijlicht accentueert de roest- en korstmostinten van de ijzeren toren en de rode bijgebouwen. Stel vroeg op en vertrek bij dageraad vanuit Loftahammar.

  • Voorgrond: de rotsplaten hebben bij laagwater kleine poeltjes die de lucht reflecteren — gebruik ze als voorgrond voor een lage camerastand. De wilde bloemen (madeliefjes, paarse kustbloemen) die tussen de rotsen groeien geven kleur en schaal.

  • Brandpuntsafstand: een middelgrote tele (85–135 mm equivalent) werkt goed voor portretachtige close-ups van de toren met context. Voor overzichtsbeelden met de zee als achtergrond is een groothoek (24–35 mm) effectiever.

  • Vogels: in het broedseizoen (april–juli) zijn meeuwen voortdurend in beweging rondom de toren — een langere sluitertijd geeft bewegingsonscherpte, een korte (1/1000 s of sneller) bevriest ze scherp in de lucht.

  • GPS-coördinaten vuurtoren Storkläppen: 57.8417° N, 16.8500° O

  • Let op: betreed het eiland niet met grote groepen en beperk je verblijf tijdens het broedseizoen. Kijk altijd waar je loopt.

Vuurtoren van Storkläppen gezien vanaf het water — een centraal-symmetrische compositie met het rotseiland als sokkel

Storkläppen gefotografeerd vanaf het water — voor een symmetrische compositie positioneer je de boot recht voor het eiland.

Vuurtoren van Storkläppen met rood bakstenen gebouw op een rotseiland, vanuit het water gefotografeerd bij diffuus avondlicht

Bij bewolkt licht tekent de toren scherper af tegen de lucht — ook buiten de gouden uren biedt Storkläppen sterke composities.

Stora Grindö fotograferen

Het beeld waarvoor je naar Stora Grindö gaat — rode huisjes spiegelend in het water — vereist twee dingen: spiegelglad water en warm zijlicht. Dat is de reden waarom ik om vier uur 's ochtends opstand.

  • Beste licht: vroege ochtend, de zon staat dan laag en gooit warm goudlicht over de rode gevels terwijl het water nog volkomen stil is. Laat middag is een alternatief, maar dan is er meer bootverkeer dat rimpels veroorzaakt.

  • Standpunt: fotografeer vanuit het water, vanuit de boot — de reflecties zijn dan het sterkst en je hebt een vrije doorkijk op het hele dorp. Positioneer je recht voor de steiger voor een symmetrische compositie (ca. 57.8997° N, 16.8000° O).

  • Brandpuntsafstand: een tele (70–200 mm) comprimeert de huisjes en maakt de rode kleurband compacter. Een groothoek werkt voor omgevingsbeelden met het naaldbos eromheen.

  • Laxboa als detail: het rode havengebouwtje op de steiger met de tekst op de gevel is een mooi close-up subject — fotografeer het met een aangemeerde boot op de voorgrond voor schaal en context.

  • GPS-coördinaten Stora Grindö haven: 57.8997° N, 16.8000° O

Klassiek rood Zweeds botenhuis bij Loftahammar aan het water met houten steiger en roeibootjes in warm avondlicht

Rood hout, warm licht en kalm water — de ingrediënten voor de klassieke Zweedse scherenkust­foto.

Beste tijd om Tjust skärgård te bezoeken

Lente (april–mei): het reservaat ontwaakt, de vogels keren terug naar de broedplekken en de drukte is minimaal. Wel gelden de broedseizoensbeperkingen al vanaf 1 april: op gemarkeerde eilanden en scheren minimaal 100 meter afstand houden. Het licht is al lang en mooi, maar het kan nog fris zijn op het water.

Vroege zomer (juni): mijn aanbeveling voor fotografen. De nachten zijn kort, het vroege ochtendlicht is goudgeel en zacht, en de drukte van het hoogseizoen is er nog niet. Het broedseizoen is in volle gang — pas op het eiland — maar dat levert ook de mooiste vogelfoto's op. Het water is nog niet overspoeld met pleziervaartuigen.

Hoogzomer (juli–augustus): het drukste seizoen. Laxboa is volledig open, het weer is het meest betrouwbaar, maar de havens zijn vol en de vroege ochtend is de enige rustige tijd op het water. Broedseizoensbeperkingen lopen tot en met 31 juli.

Herfst (september–oktober): de archipel kalmeert, het licht wordt lager en warmer en de kleuren van het naaldbos veranderen. Minder faciliteiten open (Laxboa sluit rond oktober), maar voor een rustiger bezoek is dit een uitstekend moment.

Winter: het reservaat is formeel het hele jaar bereikbaar, maar de meeste bootverhuurbedrijven zijn gesloten en de weerscondities op de buitenste eilanden zijn zwaar. Niet aan te raden tenzij je een eigen boot en de nodige ervaring hebt.

Overnachten in de buurt

Sweeds biedt naast boothuur ook accommodatie aan in Loftahammar — van stugor (houten huisjes) tot grotere vakantiewoningen. Dit is de meest praktische keuze als je de archipel meerdere dagen wilt verkennen: je slaapt vlakbij het water en hebt de boot altijd bij de hand (zie sweeds.com voor actueel aanbod en prijzen).

Västervik biedt meer hotelkeuze en alle stadsfaciliteiten, op 45 kilometer van Loftahammar. Voor een verblijf van meerdere nachten is de combinatie logisch: hotel in Västervik voor de eerste nacht, daarna een stuga in Loftahammar voor de dagtochten op het water.

Praktische informatie

Toegang en kosten

  • Norra Tjust skärgård naturreservat: vrij toegankelijk, geen entree — uitsluitend over water bereikbaar

  • Broedseizoen­regels (1 april – 31 juli): op gemarkeerde eilanden en scheren minimaal 100 meter afstand houden, conform de regels van Länsstyrelsen Kalmar

  • Sweeds boothuur Loftahammar: vanaf SEK 1.000 voor een halve dag, inclusief zwemvesten en GPS; geen vaarlicentie vereist voor boten t/m 20 pk (gecontroleerd juni 2025)

  • Receptieadres Sweeds: Bjursundsvägen 65, Loftahammar

  • Laxboa Stora Grindö: open globaal mei t/m oktober; tel. 0708-670 675; laxboa.com

Faciliteiten

  • Toiletten: aanwezig op Lotsskackelsholmen; op Storkläppen en Stora Grindö geen openbare sanitaire voorzieningen

  • Eten en drinken: Laxboa op Stora Grindö (zomer); Sweeds resort in Loftahammar; in Västervik volledige horeca

  • Zoet water: Storkläppen heeft geen zoet water — neem voldoende mee aan boord

  • Honden: toegestaan in het reservaat, maar houd ze bij de hand op eilanden met broedvogels

Wat meenemen

  • GPS / kaartplotter en dieptemeter — onmisbaar op het water hier

  • Voldoende drinken en eten; er zijn nauwelijks faciliteiten op de eilanden

  • Waterdichte kleding en een extra laag — ook in de zomer kan het op het water fris zijn, zeker vroeg in de ochtend

  • Zonnebrandcrème — op kale rotsen en het water is de uv-straling hoog

  • Camera met een tele-objectief voor de vuurtoren en een groothoek voor de havenbeelden

  • Stevige schoenen met grip voor de rotsachtige eilanden

Veelgestelde vragen

Heb ik een vaarlicentie nodig om een boot te huren bij Sweeds?

Nee. Voor de boten met 15 pk en 20 pk van Sweeds is geen vaarlicentie vereist. Wel is enige voorzichtigheid op het water geboden: de vaarwateren van de Norra Tjust skärgård zijn op veel plekken ondiep en liggen vol rotsen. GPS en dieptemeter zijn inbegrepen bij de huur — gebruik ze! Tip: oefen eerst voordat je de open zee op gaat. Ook daar lijkt het af en toe alsof er geen obstakels zijn maar blijf opletten!

Kan ik Storkläppen en Stora Grindö op één dag bezoeken?

Ja, dat is goed te doen. Beide eilanden liggen in hetzelfde deel van de archipel. Vertrek vroeg (voor zonsopgang voor de beste lichtomstandigheden) en reken op een halve tot een hele dag afhankelijk van hoe lang je op elk eiland blijft. Houd het bezoek aan Storkläppen kort tijdens het broedseizoen.

Mag ik aan land gaan op Storkläppen?

Het eiland is in principe bereikbaar en aanlanden gaat goed dankzij de beschutte lagune. Tijdens het broedseizoen (1 april – 31 juli) gelden in het reservaat regels over minimale afstand tot gemarkeerde broedgebieden. Kijk altijd goed waar je loopt en beperk je verblijf — er zijn overal nesten tussen de rotsen.

Is Stora Grindö met de auto bereikbaar?

Nee. Stora Grindö is een eiland en uitsluitend over water bereikbaar — met eigen boot, kajak of boottaxi. Het meest logische aanlooppunt op het vasteland is bij Båtsviken bij Lerglo, ten oosten van Loftahammar.

Wanneer is Laxboa op Stora Grindö open?

Laxboa is globaal open van mei tot oktober. Openingstijden en exacte data kunnen per seizoen variëren — bel vooraf (0708-670 675) of check laxboa.com voor de actuele situatie.

Hoe gevaarlijk is het varen in de Norra Tjust skärgård?

De vaarwateren zijn ondiep en er liggen veel rotsen die amper boven de wateroppervlakte uitsteken. Met een GPS en dieptemeter, enige voorzichtigheid en goede weerscondities is het goed te doen. De buitenste eilanden zoals Storkläppen liggen bloot aan de open zee — let op wind en deining. Doe bij voorkeur eerst een paar tochten in de beschutte binnenwateren om ervaring op te doen met de boot.

Tot slot

Om vier uur 's ochtends je bed uitkomen voor een vaartocht door een onbekende archipel — het klinkt als een offer. Maar die vroege ochtend op het water van de Tjust skärgård was een van de mooiste ervaringen van de hele reis. Het spiegelgladde water, de vuurtoren van Storkläppen oranje opgelicht in het vroege licht, de nestjes vol eieren tussen de rotsen, en daarna de aankomst in Stora Grindö met die onwerkelijke stilte en het rood van de huisjes dat zich perfect weerspiegelde — het is precies het soort Zweden dat je in je hoofd hebt maar waarvan je pas gelooft dat het echt bestaat als je er zelf in vaart.

Dit is een bestemming voor mensen die bereid zijn moeite te doen: vroeg opstaan, een boot huren, navigeren in ondiep water, een weersverwachting dagen van tevoren volgen. Maar wie dat doet, staat op plekken waar amper iemand anders is. En dat is in de Zweedse archipel — zelfs in de zomer — nog steeds heel goed mogelijk.